iets wat ik pas doorhad over lente en mijn huid

Elke lente hetzelfde verhaal. Ik denk dat mijn huid zich gewoon aanpast en ik niks hoef te doen, en dan ineens: droge plekken naast vette zones, mijn foundation zit raar, alles voelt ff een beetje off. Wat ik inmiddels weet — en echt een tijdje nodig had om door te krijgen — is dat de overgang zelf het probleem is, niet de lente. Die temperatuurwisselingen, binnen warm en buiten koud en dan opeens zon, dat gooit gewoon alles door de war. Ik ben vorig jaar begonnen met mijn routine iets simpeler te maken in plaats van meer toe te voegen. Minder lagen, zwaarder moisturizer eruit, iets lichters erin. En mijn SPF sowieso eerder in het seizoen erbij dan ik dacht nodig te hebben. Mijn collageen drink ik nu ook wat trouwer dan in de winter haha, weet niet of het iets met timing te maken heeft maar het voelt gewoon logisch als de huid toch al bezig is met veranderen. Geen bewijs, gewoon mijn ding. En exfoliëren — ik deed het te vaak. Twee keer per week in de lente is echt genoeg voor mij, mijn huid was gewoon geïrriteerd en ik dacht dat ik meer moest doen terwijl ik eigenlijk minder moest doen. Typisch.