peach en burrata want ik had ze allebei liggen

Niet echt een recept hoor. Meer van: dit lag er, dit was lekker, doei. Een perzik in plakken, een bol burrata erop gebroken, wat rucola eronder zodat het niet wegglijdt. Scheutje olijfolie, wat grof zout, en ik had nog gedroogde chilivlokken staan die ik bijna vergeten was. Die erop. Klaar. Het is belachelijk hoe goed perzik met die romige burrata werkt. De zoetheid van het fruit tegen die licht zoute zachte kaas — ik had er eigenlijk niet bij nagedacht, gewoon gemaakt. En toen stond ik daar bij mijn aanrecht te eten en dacht jao dit is het eigenlijk wel. Glutenvrijvriendelijk sowieso, maar dat is met dit soort dingen nooit het eerste wat ik denk. Het is gewoon... lekker eten. Meer niet.